به گزارش مشرق، علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی، در صحبت‌های اخیر خود اعلام کرد که هنوز مشخص نیست کامران قاسمپور در وزن ۸۶ کیلوگرم می‌ماند یا خیر. هرچند لحن رئیس فدراسیون حاکی از ماندگاری قطعی قاسمپور نبود، اما او صراحتاً توصیه کرد که کامران باید برای المپیک بجنگد و در باد ۲ عنوان قهرمانی اوزان غیرالمپیکی نخوابد؛ زیرا عیار یک برنز المپیک می‌تواند با چند طلای جهانی قابل مقایسه باشد.
اما واقعیت چیست؟
کامران قاسمپور از نوابغ بی‌چون‌وچرای کشتی جهان است که سال‌ها در وزن ۸۶ کیلوگرم زیر سایه سنگین حسن یزدانی ماند و ناچار به کوچ به دسته ۹۲ کیلوگرم شد. او در آن وزن توانست ۲ بار پیاپی (۲۰۲۱ اسلو و ۲۰۲۲ بلگراد) قهرمان جهان شود، اما طلای المپیک همچنان یکی از جاهای خالی کارنامه ورزشی این قهرمان است.
با مصدومیت یزدانی و پایان داستان او در وزن ۸۶ کیلوگرم، قاسمپور به این وزن بازگشت، اما نشانی از یک قهرمان بزرگ در میادین جهانی نداشت تا جایی که با ثبت «هت‌تریک ناکامی» در مسابقات جهانی و بازی‌های کشورهای اسلامی، از دست‌یابی به مدال طلا بازمانده است.
قاسمپور حتی مسابقات ناگویا را قربانی رقابت‌های جهانی کرد تا در نهایت محمد نخودی به مدال طلا برسد؛ طلایی که موجب شد کادر فنی و کارشناسان نگاه ویژه‌ای به مرد نقره‌ای داشته باشند و شایعه حضور وی بیش‌ازپیش در وزن ۸۶ کیلوگرم شنیده شود.
عیار کامران در انتخابی‌ها
واقعیت این است که گلادیاتور کشتی ایران از لحاظ روحی و روانی شرایط دشواری در وزن ۸۶ کیلوگرم دارد و گاه در مبارزاتی که روی کاغذ آسان به نظر می‌رسند، قافیه را می‌بازد. او در انتخابی تیم ملی تقریبا بدون رقیب است و با توجه به برخی معافیت‌ها، حتی کارش به مسابقه نهایی انتخابی نیز کشیده نمی‌شود؛ اما واقعیت این است که کادر فنی و قاسمپور نباید کامران را صاحب بی‌چون‌وچرای دوبنده تیم ملی بدانند تا از شکست‌های متعدد وی در تورنمنت‌های بزرگ پیشگیری کنند.
قاسمپور برای اوج‌گیری نیاز به رقیبی در سطح جهانی دارد. او روزگاری در انتخابی تیم ملی پنجه‌درپنجه «شیرشاه» می‌انداخت و اکنون نیز باید تمرکز خود را معطوف به رقیبان سرسخت کند. اگرچه دسته ۸۶ کیلوگرم در حال حاضر از مدعیان پرشمار خالی است، اما محمد نخودی که در مسابقات کشتی ناگویا قهرمانان بزرگ را قربانی کرد، می‌تواند قاسم‌پورِ کشتی ایران را به چالش بکشد؛ چالشی که مسیر گلادیاتور کشتی ایران را برای رسیدن به لس‌آنجلس مشخص می‌کند.
۸۶ بدون کامران؛ می‌شود؟
اگر قاسمپور به دنبال طلای المپیک است، باید از ابتدای چرخه در تیم ملی حضور داشته باشد و در داخل کشور به چالش کشیده شود. معافیت از مراحل اولیه انتخابی نمی‌تواند برای این قهرمان نوش‌دارو باشد، بلکه حضور در کوران چرخه انتخابی است که او را به کشتی‌گیری آماده و شش‌دانگ تبدیل می‌کند؛ چرخه‌ای که اگر با رقابت میان او، نخودی، سوادکوهی و چند مدعی دیگر بسته شود، بی‌تردید مسیر قهرمانی قاسمپور را هموارتر می‌کند.
کامران در یک سال گذشته موفقیت یا مدال جهانی کسب نکرده و باید از ابتدا در لیست مسابقات قهرمانی کشور باشد؛ لیستی که نباید با مصدومیت‌های ساختگی یا مصلحت‌سنجی دور زده شود. حضور در قهرمانی کشور و دیگر رقابت‌های انتخابی می‌تواند عیار رقیبان کامران را مشخص کند؛ رقیبانی که در تلاشند تا خود را به سطح آمادگی گلادیاتور برسانند، اما برخی بند و تبصره‌های انتخابی تیم ملی مانع از آن می‌شود.
البته در چند سال گذشته انتخابی تیم ملی شفاف بوده و از این انتخابی نفرات و قهرمانان بزرگی بیرون آمده‌اند؛ قهرمانانی که حتی سکوی نخست تیمی را به نام ایران سند زدند.
نگران باخت کامران نباشیم
باخت در چرخه انتخابی به معنای پایان یک قهرمان نیست و این مهم در کشتی دنیا نیز بارها رخ داده است، تا جایی که حتی دیوید تیلور و جردن باروز در اوج قدرت با باخت برابر رقیبان، حضور در تیم ملی و المپیک را از دست دادند. اگر قرار است قاسمپور در مسابقات بزرگ ناکامی‌های متوالی را تجربه کند، باید کارزار جهانی وزن ۸۶ کیلوگرم با مهره‌های دیگر نیز مورد آزمایش قرار گیرد و بهترین زمان برای تست جانشین گلادیاتور، سال‌های پیش از المپیک است تا ملی‌پوش احتمالی بتواند خود را برای رقابت با قهرمانان بزرگ این وزن مهیا کند.
کامران برای کشتی ایران یک نعمت و نمادی از زیرگیری‌های بی‌نظیر است، اما گویی او با موفقیت در وزن ۸۶ میانه خوشی ندارد. قاسمپور در کشتی ایران شیر خفته‌ای است که باید بیدار شود و اگر بیشه وی در آرامشِ فضای داخلی کشتی ایران بی‌رقیب بماند، بی‌تردید نمی‌تواند اقتدار بلگراد و اسلو را تکرار کند.
